Μελωδία της ψυχής
 |
|
Από την αρχή
|
|
Μόνο για σένα
Όταν όλα ξαφνικά σε ίσκιο μπαίνουν
΄Οταν μόνη μου αντικρίζω το σκοτάδι
Όταν γύρω μου μαυρίζουν όλα χάνονται
΄Οταν το όνειρο γυρνάει σ’ εφιάλτη
Όταν φόβοι το μυαλό μου το γεμίζουν
Κι ανασφάλειες φλερτάρουν την ψυχή μου
΄Ακομψες κρίσεις πανικού με απαγάγουν
΄Οταν μου κλέβουν στα κρυφά την δύναμή μου
Ρεφρέν
Τότε σκέφτομαι εσένα, μόνη αλήθεια στο ψέμα
Τότε νιώθω να υπάρχω, να υπάρχω για σένα
Μόνο για σένα, μόνο για σένα
΄Οταν μόνη ακροβατώ μέσα στο άγνωστο
Δεσμοφύλακας ο ήχος της σιωπής μου
΄Οταν κάθε τι κοντά μου φαίνεται άπιαστο
Κι όλα σβήνουν κάθε λόγο ύπαρξής μου
Ήσουν εκεί
Σε σκέφτομαι υπάρχεις, δε νιώθω τότε να χάνεσαι
Κρατώ τη μια ώρα μα χάνω τα λεπτά
Το μέσα μου αδράνησε δεν είσαι πουθενά
Κι όμως ήσουν, ήσουνα εκεί
Εκεί μέσα στο πλήθος μια αλλιώτικη φωνή
Κι όμως ήσουν, ήσουνα εκεί
Μου άνοιγες τον δρόμο κρατούσες μια ψυχή
Το πίστεψα σε πίστεψα δεν έμαθα γιατί
Κοιτάω δεν σε βλέπω, σε βλέπω τότε χάνεσαι
Κρατιέμαι απ’ το όνειρό μου ελπίδα αμυδρή
Φοβάμαι δεν τολμάω να σπάσω την σιωπή
Ρεφρέν
Κι όμως ήσουν, ήσουνα εκεί
Εκεί μες’ το μυαλό μου εικόνα μαγική
Κι όμως ήσουν, ήσουνα εκεί
Κρατούσες ένα δώρο και γέλαγες εσύ
Το δέχτηκα μα έφυγες μου πήρες τα φτερά
Δεν ήσουν εκεί , όχι δεν ήσουνα εκεί
Κρατούσες ένα δώρο
Δεν είναι όνειρο
Γαλάζιο του ουρανού είσαι στη σκέψη μου
Του ήλιου ακτίνες το άρωμά σου
Φεγγάρια πορφυρά μέσα στα μάτια σου
Χαράζουν ανεξίτηλο το πέρασμά σου
Απρόσμενα οι σκέψεις ταξιδεύουνε
Σε χώρες μαγικές
Μονάχα οι αναμνήσεις μας θυμίζουνε
Το τώρα σε κρυψώνες μυστικές
Ρεφρέν
Μου λέν δεν είναι όνειρο μα εγώ υπνοβατώ
Είναι το βαθύ της νύχτας
Οι άνθρωποι που έψαχνα δεν μένουν πια εδώ
Ο νούς μου εύκολα εικόνες πλάθει
Μου λεν δεν είναι όνειρο-μου λεν δεν είναι όνειρο
Μου λεν όλα τέλειωσαν μα εγώ είμαι στην αρχή
Του δρόμου αδιέξοδο μ’ οδηγεί
Άφταστος έρωτας λένε με σιγουριά
Κι όμως εγώ στα μάτια σου βυθίζομαι ξανά
Δεν είναι του μυαλού μου εικόνα μαγική
Είναι το παράλογο μέσα στη λογική
Δεν είναι οι κανόνες των πως και των γιατί
Είσαι η μέρα, ο ήλιος ,η αρχή
Ρεφρέν
Τι κι αν δεν είναι όνειρο, εγώ θα υπνοβατώ
Κι αν η νύχτα έπεσε, ο ήλιος ξεπροβάλει
Εγώ θα ψάχνω για να βρώ αυτούς που μένουν εδώ
Κι ας είναι απλά εικόνες που μόνο ο νους μου πλάθει
Τι και αν είναι όνειρο, τι και αν δεν είναι όνειρο
Αδιέξοδο
Τι φταίει άραγε τι μου συμβαίνει
Έχω τη θέληση όχι τη δύναμη
Με δηλητήριο αυτή η σχέση με ποτίζει
Πάλι αναβάλω να χάσω αυτό που’ χει χαθεί
Δυνάμεις ύπουλες οι ωραίες αναμνήσεις
Καθηλωμένη μ’ έχουν σ’ ένα δρόμο αδειανό
Κάνω προσπάθεια να διώξω ότι με δένει
Σ’ ένας ταξίδι που δεν έχει γυρισμό
Ρεφρέν
Είμαι ελεύθερη στ’ όνειρο μονάχα
Μες του μυαλού την φαντασία περπατώ
Κάνω σχέδια τριγυρνώντας στα σκοτάδια
Απ’ το αδιέξοδο αυτό να λυτρωθώ
Θέλω να ζήσω μα δεν βρίσκω το κουράγιο
Είμαι δέσμια των λίγων μας στιγμών
Αυτών που μ’ έκαναν ελάχιστα να ζήσω
Κι έπειτα εγώ ν’ αναπολώ μ’ εσένα απών
Μελωδία της ψυχής
Με φόβο έψαξα να βρώ
Την μελωδία της ψυχής
Μαζί σου να τραγουδήσω
Και είπες σημάδια της ζωής
Πρέπει να ακολουθήσω
Προχώρησα για λίγο στα τυφλά
Με πυξίδα την ελπίδα
Το δρόμο του ονείρου μου να φέξω
Μα είπες το σκοτάδι μονάχη μου να αντέξω
Ρεφρέν
Δεν ήξερα δεν ήθελα
Να μάθω ν’ αγαπώ
Τις δύο ψυχές να κάνω μία
Πιστά να τις φυλάω
Γελάστηκα αφέθηκα
Στη μέθη της φωνής σου
Το κάλεσμα ν’ αγγίξω
Στην μαγεία της καρδιάς
Να σε αναζητήσω
Φεγγάρια θολά
Στένεψαν οι δρόμοι ,τα φώτα χαθήκανε
Η ανάσα για ελπίδα στα χείλη ξεψυχά
Φεγγάρια θολά οι θύμισες μου φύγανε
Δεν πάω πουθενά , δεν ψάχνω τίποτα
Ατέλειωτα σκοτάδια οι μέρες γίνανε
Σαν θάλασσας τα βάθη σε γκρίζο ορίζοντα
Μαύρες ρωγμές οι λάμψεις του ήλιου φανήκανε
Δεν θέλω να κοιτάξω, δεν ψάχνω τίποτα
Ρεφρέν
Κι όμως θέλω να ζήσω, να ζήσω απ’ την αρχή
Να φωνάξω τα πως και τα γιατί
Κι όμως θέλω να ουρλιάξω δυνατά
Μέσα μου κομμάτια η ψυχή σ’ αναζητά
Σημάδι από μελάνι, μαραίνει το χαρτί
Που να’ σαι πώς να ξέρω τι κάνεις πως περνάς
Δεν πρόλαβα να μάθω τα πως και τα γιατί
Πως νιώθεις πως υπάρχεις πόσο πολύ πονάς
Γιατί
Κάποτε σ’ έναν όμορφο κήπο
Έφτιαξα μια συγχορδία
Προσπάθησα να τραγουδήσω
Μα μου πήρε τη φωνή
Προσπάθησα να ακουμπήσω
Μα μου πήρε το χέρι
Θεέ μου τι έχω κάνει
Γιατί δεν ξέρω γιατί
Ρεφρέν
Αντιδρώντας σε κάτι που νομίζεις λάθος
Φτιάχνεις το δικό σου σπίτι νομίζοντας
Σκέφτεσαι τον κόσμο και τρελαίνεσαι
Και τότε ψιθυρίζεις κάτι
Γιατί, γιατί, γιατί
Μα τότε σου λένε δεν έχει γιατί
΄Εχεις φτάσει στην άκρη χωρίς να’ χεις αρχίσει
Γιατί, γιατί, γιατί
΄Ετρεξες, έπεσες, σηκώθηκες
΄Αδεια βλέμματα παντού
΄Εχει μια λακκούβα δίπλα σου
Γεμάτη ψέματα
Καθηγητής Βασίλης
Χτυπά το κουδούνι το μάθημα αρχίζει
Μπαίνει μες τη τάξη ο καθηγητής Βασίλης
Φυσική μας δίνει ο Βασίλης ο τρελός
Που δεν ξέρει ν’ ανάβει του σπιτιού του το φώς
Το βιβλίο του ανοίγει γράφει απουσίες
΄Υστερα αρχίζει να λέει κακίες
Με τον τρελό τον Βασίλη χαβαλέ περνάει η ώρα
Ανάβει όλη η τάξη οι μάγκες παίρνουν φόρα
Ζήτω ο Βασίλης – Ζήτω
Σε μια φάση αρχίζει σοβαρά να μιλάει
Ξεσπάει σε μια κοπέλα έξω την πετάει
Την βρίζει την μαλώνει με τα λόγια τη θάβει
Μετά για να ηρεμήσει ένα τσιγάρο ανάβει
Ξαφνιάζεται η τάξη όλοι τα’ χουν παίξει
Με τον τρελό τον Βασίλη κανένας μην μπλέξει
Δεν περνάει πολλή ώρα κι ένα γέλιο αρχίζει
Να του κάνουμε το κέφι γιατί πολύ μας φοβίζει
Ζήτω ο Βασίλης – Ζήτω
΄Ελεγχο μας κάνει κάνει και γαμώ την φάση
Σε όλους τους μάγκες βάζει πάνω απ’ τη βάση
15,16 και 17
Όλοι αρχίζουν να φωνάζουν δυνατά
Ζήτω ο Βασίλης - Ζήτω
Μοναδικός
Δεν ξέρω τι γίνεται στην γειτονιά μου
Με μένα όλοι τα έχουν βάλει
Αντί να δούνε τις δουλειές τους
Ασχολούνται με τι κάνουν οι άλλοι
Μου λένε ότι είμαι τρελός
Σε τρελογιατρό να πάω να βρώ γαλήνη
Επειδή παίζω τέρμα μουσική
Και ότι η κιθάρα μου τους τη δίνει
Ρεφρέν
Στην κιθάρα μου
Τέρμα ένταση θα βάλω
Ν’ ακουστεί η φωνή της στο φεγγάρι
Αγαπώ την μουσική όσο τίποτα άλλο
Δεν είναι απλά η πώρωση ενός πρωτάρη
Οι δάσκαλοι στο σχολείο δεν με συμπαθούν
Με θεωρούν κάτι κακό ροκά και μακρυμάλλη
Δεν ξέρω πια θεωρία υποστηρίζουν
Δεν θέλω να γίνω φυτό για χάρη τους
Δεν θέλω να με τραβάνε από τη μύτη
Θέλω να’ μαι από τους άλλους διαφορετικός
Δεν θέλω να μου δείχνουν τι να κάνω στη ζωή
μου
΄Ημουν και θα είμαι μοναδικός
Μην το ξεχνάς
Θέλω κάπου- κάπου να μου λες
Πόσο με ζητάς πόσο με θες
Θέλω να υπάρχω μέσα στο βλέμμα σου
Να είμαι του ονείρου η τρέλα σου
Είσαι κοντά κι όμως μακριά
Πέτα τις μάσκες γίνε εσύ
Κράτα το χέρι μου είμαι εδώ
Θα καταλάβεις τι εννοώ
Βγάλε τον πόνο σου από την καρδιά σου
΄Ανοιξε διάπλατα την αγκαλιά σου
Δεν είναι ελάττωμα ν’ αγαπάς
Να έχει εύκολα ότι ζητάς
Δεν είναι ανάγκη να υποκρίνεσαι
Ότι στην αγάπη εσύ δεν δίνεσαι
Μάθε να δίνεις και ν’ αφήνεσαι
Είμαι εδώ μην το ξεχνάς
Αν όλα γύρω σου πέσουν , χαθούν
Πες πως ονείρου φαντάσματα θωρούν
Κλείσε τα μάτια , δες μες τη καρδιά
Είμαι εδώ μην το ξεχνάς
Θυμάμαι καλά
΄Εχω χαθεί στις σκέψεις μου
Πίσω στο παρελθόν
Εκεί που μόνο εικόνες έχουν μείνει
Και σκιές μικρών παιδιών
Εκεί που τα κορίτσια για πρώτη φορά
Κραγιόν βάλανε στα χείλη
Εκεί που τα αγόρια για πρώτη φορά
Γίνανε gentlemen στη ζωή
Ρεφρέν
Θυμάμαι καλά πολύ καθαρά
Το πρώτο φιλί που είχα δώσει
Θυμάμαι καλά που καθαρά
Τα αισθήματα που είχα νιώσει
Θυμάμαι την εικόνα της
Κατά κόκκινη είχε γίνει
Και εγώ αμίλητος το χέρι της κρατούσα
΄Ενας μικρός Romeo για εκείνη
Θυμάμαι όλες εκείνες τις νύχτες
Με τις ώρες χανόμασταν στον ουρανό
Εκείνη μετρούσε τα άστρα και γελούσε
Και εγώ το αστέρι της προσπαθούσα να βρώ
Λευκή ιστορία
Αηδιάζει το μυαλό μου
Κάποια ελπίδα ψάχνω να βρώ
Μέσα στην άσπρη ένα κόσμο ζητώ
Παίρνω την βρίσκω μα δεν τον βλέπω
Λίγο αίμα στο μπουφάν μου επάνω
Και δεν ξέρω πια τι να κάνω
Τρέχω στον δρόμο την λύση να βρω
Δεν ξέρω ακόμα πώς θα σωθώ
Ρεφρέν
Βγαίνω στους δρόμους μες την βροχή
Δύο σταγόνες μου τρυπούν την ψυχή
Αηδιάζει το μυαλό μου
Μέσα σε όνειρα βουτά η ψυχή
Παραμυθένιο το ψέμα μου
Μόνη ελπίδα μου η διαφυγή
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΦΙΛΙ
Δεν νοιώθω καλά
πυρετό πρέπει να έχω
φοβάμαι μήπως πρέπει
στους γιατρούς να τρέχω
να τρέχω
το πρόβλημα μου να δω
Το νοιώθω η καρδιά μου
πιο γρήγορα πηγαίνει
αυτή η μόνιμη κατάσταση
με αρρωσταίνει
με αρρωσταίνει πιο πολύ
Μα το καλύτερο φάρμακο
είναι το δικό σου φιλί
Οπουδήποτε και αν πας
οτιδήποτε και αν κάνεις
δεν αλλάζει αυτό
που νοιώθω για σένα
Διάβασα πολλά
γιατρικά βιβλία
τα συμπτώματα που έχω
είναι καθαρά ερωτικά
είναι συμπτώματα
συμπτώματα του ερωτά
Η απόσταση που υπάρχει
μεταξύ μας με σκοτώνει
για το πρόβλημα που έχω
η θεραπεία είναι μια
είναι μόνο
το δικό σου το φιλί
Μα το καλύτερο φάρμακο
είναι το δικό σου φιλί
Οπουδήποτε και αν πας
οτιδήποτε και αν κάνεις
δεν αλλάζει αυτό
που νοιώθω για σένα
«ΘΕΕ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ»
Βαθιά νομίζω πως δεν μπορώ να προσπεράσω
τι συνέβη εκείνη την βραδιά
πιστεύω στην σπίθα που την φλόγα ανάβει
την φλόγα που ταράζει την καρδιά
Στιγμές ονείρου δεν ήταν αυτό το ξέρω
πιστεύω την στιγμή που ζω
ήταν εκεί πέρα με ένα ποτό στο χέρι
πήγα προς αυτήν κάτι να της πω
Αλήθεια ένοιωσα σαν να την ξέρω από χρόνια
και τώρα ξέρω το γιατί
με το βλέμμα μου κολλημένο
στο γλυκό της προσωπάκι
έλεγα «Θεέ μου είναι πολύ όμορφη»
Λάτρεψα το ίσιο το μαλλί της
η εικόνα της ήταν μια ζωγραφιά
χρωματισμός μιας αληθινής τέχνης
πραγματική ομορφιά
NO NAME
…Από μικρό μου είχαν πει
τι είναι σωστό και τι είναι λάθος
μου είχαν πει πως όλοι εμείς
πρέπει να προσπαθήσουμε
μια καλύτερη ζωή να φτιάξουμε
μου είχαν δείξει έναν κόσμο
με ανθρωπιά και αδελφοσύνη
μου είχαν δείξει την έννοια του νόμου
μα αλήθεια λέω
οι παράνομοι ήταν εκείνοι
…Χιλιάδες πεινασμένα παιδιά
Χάνονται κάθε μέρα
Χιλιάδες όνειρα ανεκπλήρωτα
σβήνουν
απ’ αυτή την ζωή
χιλιάδες βόμβες σε κάθε γωνιά
σκορπίζουν θάνατο πόνο τρέλα
χιλιάδες πρόσωπα θολά
ελπίζουν
μια άσπρη μέρα να ’ρθει
…Ζούμε σε έναν κόσμο παράνοιας
«άλλα λέω και άλλα κάνω»
η διασκέδαση κάποιου
είναι η κόλαση κάποιου άλλου
αυτό λέγεται «Ανθρώπινο Θράσος»
κάποιος δίπλα μας πονάει
κάποιος κάπου ανάγκη μας έχει
κάποια ψυχή ζητά βοήθεια
με απλωμένα χέρια
να του δοθεί η ευχέρεια να ζήσει
HARLEY DAVIDSON
Μια ζωή ονειρευόμουν μια Harley να’ χω
πίστευα πώς ήμουν σ’ αυτή την ζωή
γεννημένος μηχανόβιος στους δρόμους να τρέχω
να μοιράζομε τον χρόνο μου με μια μηχανή
Μου λέγανε οι δικοί μου «μικρός είσαι ακόμα»
πρέπει μου τονίζανε πρώτα δίπλωμα να πάρω
μα οι μέρες δεν περνούσαν και όχι πια τα χρόνια
έλεγα κάποια μέρα όπως πάω θα σαλτάρω
Σκεφτόμουνα τις σούζες που γούσταρα να κάνω
ακόμα και την ώρα που θα’ χα οντισιόν
μου φτάνε μόνο να είμαι σε μηχανή επάνω
και όχι ότι να’ ναι
you know Harley Davidson
Πέρασε ο χρόνος μεγάλωσα στ’ αλήθεια
έγινα ο κύριος ο άγνωστος γνωστός
την ημέρα με κοστούμι πουλάω παραμύθια
το βράδυ μηχανόβιος άνθρωπος σωστός
Δεν κάνω πια τις σούζες που γούσταρα να κάνω
ακόμα και την ώρα που θα’ χα οντισιόν
μου φτάνει μόνο που είμαι στη μηχανή μου επάνω
και όχι ότι να’ ναι
you know Harley Davidson
ADHUROJ
E adhuroj
stinen e vjeshtes
bukurine e saj
me gjethet kur bien
nga pemet
si te zena
ne faj
Sa me terheq
ky plazh i braktisur
zili me ngjall
kjo barke e vetmuar
mes dallgesh
shkon tek limani
i saj
Sa e dua
koloritin e saj
kur pikat e shiut
mbi xhama
trokasin ngadale
Ne qiell shikoj
nje fjongo te bardhe
qe era e lehte
nga floket
ndonje vajze
ja ka marre
Mendimet e mia
nisen drejt saj
neper lartesi
te pershendesin
edhe zogjte
shtegetare
Sa e dua
koloritin e vjeshtes
sa e dua
TORNERO
Rivedo ancora il treno
Alontanarsi e tu
Che asciughi quella lacrima
Tornero
Come é possible
Un ano senzza te
alora scrivi e aspettami
il tempo passera
un anno non é un seccolo
tornero
come é dificile
restare senza te
da quando sei partito
ecominciato per me
la solitudine
intorno a me
ce il riccordo
dei giorni belli del nostro amore
la rosa che mi hai lasciatto
s’e orrmai seccata
ed io atengo in un libro che non
finisco mai di leggere
ricominciare insieme
ti voglio tanto bene
il tempo vola aspettami
tornero
pensami sempre sai
il tempo passera
ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΜΑ ΑΛΗΘΙΝΟ
Χρειάστηκε μόνο μια στιγμή
να ζωντανέψει γύρο μου αυτό που ζω
όταν το βλέμμα μου αντίκρισε το βλέμμα σου
κάτι άλλαξε
Δεν χρειάστηκε ούτε λέξη να πεις
δεν χρειάστηκε ούτε λέξη να πω
ήταν παράξενο μα αληθινό
νιώθω ότι ανάγκη σ’ έχω
Δεν μπορώ όσο και αν προσπαθήσω
να κρύψω τα αισθήματα μου
δεν μπορώ όσο και αν θελήσω
μακριά σου να μείνω ούτε ένα λεπτό
από το βλέμμα των ματιών σου
το κορμί μου όλο ηλεκτρίζει
είσαι η λάμψη του ηλίου
στο δικό μου ουρανό
ΤΟ ΆΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ
(BABY GIRL)
Πάντα είχα κάτι να κάνω
πάντα είχα πρόγραμμα για το αύριο
για το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα
η για το πώς θα ήθελα να’ ναι
Ώσπου μια μέρα
ήρθαν τα πάνω κάτω
την ημέρα εκείνη
που εμφανίστηκες εσύ
Baby
είσαι η ζωή μου
είσαι ότι έχω
το άλλο μου μισό
πολύ μ’ αρέσεις
Κάθε πρωί που ξυπνάω
κάθε βράδυ που πάω να κοιμηθώ
ακούω μέσα μου την φωνή σου
«καλημέρα» μου λέει
«καληνύχτα μωρό»
Και μετράω τις μέρες
και μετράω τις νύχτες
περιμένοντας να σ’ έχω
κοντά μου να σε φιλώ
Baby
είσαι η ζωή μου
είσαι ότι έχω
το άλλο μου μισό
πολύ μ’ αρέσεις
Η ΖΩΗ
Μ’ αρέσει να τραγουδώ για το φως της ημέρας
λατρεύω την λάμψη του φεγγαριού
μ’ αρέσει να ’μαι πάντα με φίλους παρέα
αγάπη, στιγμές γεμάτες ζωή
Να γεμίζω χαρά
μια καρδιά λυπημένη
να βλέπω δυο μάτια
να χαμογελούν
Η ζωή είναι ωραία όταν την ζεις
με φίλους και όσους αγαπάς γύρο σου
είναι αθώα, γεμάτη χρώμα την νοσταλγείς
σαν το κλάμα η το γέλιο ενός μωρού
ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ
Έχω χαθεί στις σκέψεις μου
πίσω στο παρελθόν
εκεί που μόνο εικόνες έχουν μείνει
και σκιές μικρών παιδιών
Εκεί που τα κορίτσια για πρώτη φορά
κραγιόν βάλανε στα χείλι
εκεί που τα αγόρια για πρώτη φορά
γίνανε gentlemen στην ζωή
Θυμάμαι καλά
πολύ καθαρά
το πρώτο φιλί που ‘χα δώσει
θυμάμαι καλά
πολύ καθαρά
τα αισθήματα που ‘χα νοιώσει
Θυμάμαι την εικόνα της
κατακόκκινη είχε γίνει
και εγώ αμίλητος το χέρι της κρατούσα
ένας μικρός Ρωμαίο για εκείνη
Θυμάμαι όλες εκείνες τις νύχτες
με τις ώρες χανόμασταν στον ουρανό
εκείνη μετρούσε τα άστρα και γελούσε
και εγώ το αστέρι της προσπαθούσα να βρω
